Breaking News

ΦΕΡΤΕ ΜΟΥ ΤΩΡΑ..ΕΔΩ ΤΟΝ ΘΕΟ!!!!ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΠΙΑ ΝΑ...ΣΥΝΕΝΟΗΘΩ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!!!ΦΕΡΤΕ ΜΟΥ ΤΩΡΑ..ΕΔΩ ΤΟΝ ΘΕΟ!!!!ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΠΙΑ ΝΑ...ΣΥΝΕΝΟΗΘΩ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!!!



ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΚΟΥΤΡΑ.

Η βροχή λυσσομανούσε και έπεφτε επάνω της με ορμή.Σαν αγριεμένη θάλασσα

χτυπούσε το...σκεβρωμένο της κορμί που...έγερνε!!

Στην λεωφόρο κατέβαζε ορμητικά νερά που παράσερναν στο πέρασμά τους

ότι έβρισκαν μπροστά.

Περίεργο...περπατούσε ώρες μέσα στον χαλασμό αυτό και στο διάβα της....

δεν συνάντησε ούτε ένα ανθρώπινο πλάσμα!!!

Ήταν μόνη και απροστάτευτη μέσα σε μια...ανήλεη βροχή, κάτω από μια...

ιονισμένη ατμόσφαιρα και κλεισμένη μέσα σ' ένα...εωσφωρικό τοπίο.

Έτσι κι αλλιώς δεν ένιωθε και πολλά.Ήταν με χαμένα σχεδόν τα ...λογικά της!!!

Ένιωσε την ανάγκη να συναντήσει έναν άνθρωπο μόνο.Έναν!!!

Τι κορμί της ήταν μουδιασμένο και ένιωθε πως αυτό το σώμα της κάτω

από αυτήν την βροχή θα...έλιωνε σαν να ήταν καμωμένο από....ζάχαρη.

Είδε κάποιον να μιλά μέσα σ' έναν τηλεφωνικό θάλαμο.Τον περίμενε να τελειώσει.

Όταν εκείνος άνοιξε την πόρτα μαζί με την ομπρέλλα του με αγωνία έτρεξε και αγκάλιασε

το κορμί του.Εκείνος την έσπρωξε απότομα μακρυά του.Τον κοίταξε

στα μάτια και με αγωνία τον ρώτησε.

-''Κύριε!!! Ήθελα να σας ρωτήσω κάτι!!!.

-''Ο...Έρωτας σε μένα ήρθε....τον είδατε'';

Σαστισμένος ο άλλος της έριξε μια περιφρονητική ματιά γεμάτη..οίκτο

και χωρίς να της πει λέξη...έφυγε βιαστικά.

Βάδιζε για ώρα πολύ.Πιο κάτω ,βρεγμένη ολόκληρη και κέρινη σαν ομοίωμα,

σταμάτησε μπροστά σ' ένα ανοιχτό περίπτερο.

Μια γυναίκα της χαμογέλασε ανοίγοντας το πορτάκι.

-''Ήθελα κυρία να σας ρωτήσω κάτι.Μπορώ'';

Η άλλη έγνεψε καταφατικά.

-''Ήθελα να σας ρωτήσω κυρία...πόσους αιώνες μπορεί να...βαστάει ο...Έρωτας.

Η αγάπη ίσως;Ένα λεπτό μια ζωή, αιώνες...πεθαίνουμε άραγε ποτέ;

Αυτός ο...φριχτός πονοκέφαλος δεν μ' αφήνει να σκεφτώ σήμερα καθαρά''!!!

Η γυναίκα κάνει μια κίνηση απελπισίας.Πιάνει το κεφάλι της

με τα δυο της χέρια και αναφωνεί έξαλλη.

-''Είσαι καλά;Θέλεις μήπως να καλέσω βοήθεια'';

-''Χωματένιος άγγελος είμαι κυρία και λιώνω δεν με βλέπετε;

Θέλω βοήθεια.Μπορείτε να καλέσετε τον Θεό τώρα;

Λιώνει το σώμα μου όπου νάναι ...τον Θεό κάλεσε μου αμέσως!!!

Με τους ανθρώπους πια ...δεν μπορώ να συννενοηθώ''!!!

-''Θα καλέσω αμέσως ...ασθενοφόρο''!!!είπε η άλλη τρέμοντας.

Στην λέξη αυτή η γυναίκα με το λασπωμένο κίτρινο φουστάνι,πέταξε τα παπούτσια

κι άρχισε σαν αλαφιασμένο ελάφι που έχασε την πορεία του να τρέχει σαν κυνηγημένη.

Ώρες μετά, λαχανιασμένη από το τρεχαλητό έφθασε σε ένα πάρκο φωτισμένο.

Ξάπλωσε πάνω στο παγκάκι και δίχως να προστατεύεται από την βροχή,

προσπαθούσε να σκεφτεί.

Έφερε το δάχτυλό της στο στόμα σαν παιδί.

-''Πότε ακριβώς ξεκίνησαν όλα;Ήταν φεγγαρόφωτο κείνο

το βράδυ σαν με κρατούσες..αγκαλιά!!!

Εχθές ήταν καλοκαίρι..ναι!!!Ήσουν άγγελος και με κρατούσες αγκαλιά!!

Η στοργή σου και η γαλήνη σου ήταν ένα κέλυφος...αράγιστο!!!

Χθες είχε πανσέληνο!!!Με ξάπλωσες στο μαλακό βελούδο σου.

Το γυμνό κορμί σου μύριζε ..μύρο.Τα άγρια κρίνα μοσχοβολούσαν

μέσα στα αχτένιστα μαλλιά μου.Μια φυσαρμόνικα έκλαιγε κάπου μακρυά!!!

Ότι βρίσκεται στην κορυφή ,ψηλά στον ουρανό...είναι και πολύ...μακρυά!!!

Έγινες Δρόμος μου σαν μ' έκανες αγγέλισσα.Πριν φύγεις για πάντα!!!

Εχθές ήταν ...άγγελέ μου'' είπε και έγειρε το κεφάλι της...χαμηλά.

Κάτω ,το νερό της βροχής παρέσερνε δυο μικρά τεμαχισμένα κομμάτια

ενός ήλιου που κόπηκε ...στα δυό.

Θαμπωμένα, λασπωμένα φεγγάρια βουλιάζαν

στον διπλανό...υπόνομο.Εκείνη...χαμογέλασε πικρά!!!

-''Ο Έρωτας μας τι κρίμα ο...Ήλιος μας πεθαίνει τώρα εδώ μπροστά μου...δακρυσμένος!!!

Χάθηκε στην..ασχήμια ενός...υπόνομου!!!Ω Θεέ μου!!!

Η βροχή αυτή...έκοψε τον..λαιμό...του Έρωτά μας άγγελε!!!

Μα εγώ πια...έρχομαι για να σε βρώ εκεί ψηλά'', είπε χαμογελώντας

κι άφησε τον τελευταίο της αναστεναγμό, ισχνό σαν ανάσα πουλιού ...

και κάρφωσε τα ακίνητα μάτια της ψηλά!!!

Το άψυχο σώμα της μέσα στο κίτρινο φουστάνι..ανέμιζε

ίσαμε να ξημερώσει.Το τελευταίο της όνειρο το σχημάτισε

πάνω σε κείνο το...ελπιδοφόρο χαμόγελο που αντίκρυσε

ο πρωινός εργάτης του Δήμου σαν την κοίταξε!!!

Η...βροχή ήδη είχε κοπάσει!!!!!





ΕΚ ΤΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΔΟΣ

ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΚΟΥΤΡΑ.

tapantareinews.gr



Δεν υπάρχουν σχόλια

Αφήστε το σχόλιό σας ή κάνετε την αρχή σε μία συζήτηση

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.